Akide Şekeri

Yusuf Özkan Özburun

ey çocuklarını bir usturanın ağzında gezdiren
gövdeme alavlar akıtan suskun yaşamak
isterdim sana yeniden ve yine yeniden
bir akide şekerine başlar gibi başlamak,

isterdim istasyonda valizini unutan
bir yolcu olup uzakları arzulamak
koklamak isterdim senden bana kalan
tüm nefti hayalleri bir bir koklamak,

güneşin bozguna uğrattığı sis olarak
bağbozumunda savrulan sevdalı yaprak
neyse geçer bunlar geçer derin içlenmeler
diye bir teselli bir umut limandan kalkarak,

yanaşsaydın yandaşım olsaydın bir sığınak
yağmur altında sığındığım bir kerpiç evcik
olsaydın olduğumu anlasaydım oldu olacak
gelebilseydik bir kerecik göz göze ey yaşamak.

Geri